Textos monarquia
Ròmul
[1] Romanum imperium, quo neque ab exordio ullum fere minus neque
incrementis toto orbe amplius humana potest memoria recordari, a Romulo
exordium habet, qui Reae Silviae, Vestalis virginis, filius et, quantum
putatus est, Martis cum Remo fratre uno partu editus est. Is
cum inter pastores latrocinaretur, decem et octo annos natus urbem
exiguam in Palatino monte constituit XI Kal. Maias, Olympiadis sextae
anno tertio, post Troiae excidium, ut qui plurimum minimumque tradunt,
anno trecentesimo nonagesimo quarto.
[2] Condita civitate, quam ex nomine suo Romam vocavit, haec fere egit. Multitudinem finitimorum in civitatem recepit, centum ex senioribus legit, quorum consilio omnia ageret, quos senatores nominavit propter senectutem.
Tum, cum uxores ipse et populus suus non haberent, invitavit ad spectaculum ludorum vicinas urbi Romae nationes atque earum virgines rapuit. Commotis bellis propter raptarum iniuriam Caeninenses vicit, Antemnates, Crustuminos, Sabinos, Fidenates, Veientes. Haec omnia oppida urbem cingunt.
Et cum orta subito tempestate non comparuisset, anno regni tricesimo septimo ad deos transisse creditus est et consecratus. Deinde Romae per quinos dies senatores imperaverunt et his regnantibus annus unus completus est.
